திரை

வெண்பஞ்சு மேகங்களுக்கு நடுவே, நாண்ப் பூட்டிய வில்லிருந்து புறப்பட்ட அம்பு போல,சீரிப்பாயும் விமானத்தை வெறித்து நோக்கிக்கொண்டிருக்கிறேன். நான் தாயகம் திரும்பி மாதங்கள் இரண்டு உருண்டோடிவிட்டது.

காட்ஃபாதர் கதையில் வருவது போல நான் தாயகம் திரும்பியது ஷுவில் குத்தும் சிறு கல் போன்ற ஒரு எண்ணத்தை உருவாக்கியிருக்கிறது.ஏன் ?? இந்த சுய பரிசோதனை இவ்வளவு கடினமாக இருந்திருக்கத்தேவையில்லை ! வளங்களும் வாய்ப்புக்களும் குவித்த அந்நியநாட்டைவிட்டு நான் தாயகம் திரும்புகையில் கேட்க நேரிட்ட கருத்துக்கள் பெரும்பாலும் என் பயணத்தினை மறுபரிசீலனை செய்ய உந்தின.

"கண்ணா, உனக்கு ஏன்டா இப்படி போகுது புத்தி, உன்னோட அறிவுக்கு இங்க என்ன மதிப்பு. 5 வருஷத்துல முடிக்க வேண்டிய ரிசர்ச்டா நீ 4 1/2 வருஷத்துல தீஸிஸ் பேப்பரோட முடிச்சிட்டேன்னு சந்தோஷப்பட்டோமேடா, "பியூட்டிஃபுல் மைண்ட்" ஹீரோ போல மாறிடுவேன்னு பயந்தோம் இப்படி முதலுக்கே மோசம் பண்றியே!"

"கண்ணா ஐ டிட் நாட் எஃஸ்பெக்ட் திஸ் பிரம் யூ.நோயிங் யூ சின்ஸ் 7 ப்ளஸ் யியர்ஸ் ஐ பிலீவ் யூ கேன் டூ மச் மோர் வித் டைம் அண்டு ஆப்பர்சூனிடீஸ்.இஃப் யூ ஆர் கெலவர் எனஃப் யூ கேன் ஸ்டே ஹியர் அண்ட் அச்சீவ் மோர்.டோன்ட் லீவ் திஸ் லேன்ட் அஃப் ஆப்பர்சூனிடீஸ்”. இவற்றைக்கேட்ட என்னுள் எத்தனை ஆயிரம் போராட்டங்கள்!!

M.S முடிச்சிட்டு வந்திடறேன்-மா என்று பெட்டி தூக்கி கிளம்பிய நான், M.S முடித்து, PhD வரை சுதந்திரமாக செய்ய உந்திய இந்நாட்டில் கிடைத்த வாய்ப்புக்களையும், அவற்றால் வருங்காலத்தில் எனக்கு காத்திருந்த வளமான செல்வம் கொழிக்கும் வேலையையும் விட்டு தாய்நாடு திரும்ப ஏன் எண்ணினேன்??

"கண்ணா நீ எங்க கண்லேயே நிக்கறடா, எங்க கடைசி காலத்தில எங்களோட வந்து இருடாப்பா, எங்களுக்கு என்னமோ அந்த ஊரு சரிபடலே. ஏதோ காலைல ஒரு ஹிண்டு வோ தினமலரோ படிச்சோமா உன் மூஞ்சிய பார்த்து காலத்த கழிசோம்மான்னு இருப்போம்" என்ற அம்மாவின் கண்ணீரை காரணமாக்க முடியாது. நான் வெளிநாடு சென்றதிலிருந்தே கேட்கும் முகாரி தானே!
"நீ எது சரின்னு நினைக்கறியோ அதையே செய் கண்ணா. யாரு என்ன சொன்னாலும் கடைசி முடிவு உன்னதாத்தான் இருக்கனும்" என்று சிறு வயது முதலே கற்ப்பித்த தந்தையின் வார்த்தைகளை நினையாமல் வந்துவிட்டேனோ ??

"கண்ணா சும்மா மனச போட்டு குழப்பிக்காதே வரனும்ன்னு உனக்கு தோணிருக்கு வந்துட்டே, உன்னோட ஆசை படியே IISC, Bangalore – ல வேலையும் செய்யறே வை வொர்ரி பீ ஹாப்பி மேன்" என்று நண்பன் சொல்வதும் சரிதானோ?? மீண்டும் தொடக்க நிலைக்கே வந்துவிட்டேன் !

என்னைப்பாத்த சந்தோஷத்திலோ, வயோதிகத்தினாலோ சென்ற வார இருதியில் என் மடியிலேயே இறைவனடிச்சேர்ந்த தந்தையின் இழப்பால் மனம் வெகுவாகச்சோர்ந்து இன்று இப்படி யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

காலடி ஓசைக்கேட்டு திரும்பினால் என் தாயார் மாடிக்கு வந்தாள்.

"வாம்மா கூப்பிட்டிருக்கக்கூடாது, நீ மாடியெல்லாம் சும்மா ஏற கூடாதுன்னு டாக்டர் சொல்லிருக்காங்கல்ல"

"போடா உக்கார்ந்தே இருக்காதேன்னும் தான் சொல்றாங்க. உன்ன காணமேன்னு தேடினேன் பார்த்தா, இங்க இருக்க சரி கொஞ்ச நேரம் பேசிட்டிருப்போம்னு வந்தேன். என்னபா பலமான யோசனை?" என்றாள் என் தலையை கோதிக்கொண்டே, எப்போதும் என் சஞ்சலங்களை தீர்க்கும் வாஞ்சையான செயல் !

"ஒன்னும் இல்லம்மா சும்மாத்தான்" என்றேன் மனதினை உரைக்க முடியாமல்.

"ஹிம் கண்ணா உன்னை என்ன படுத்துதுன்னு எனக்கும் புரியுது. நீ வந்த நாள்லேர்ந்தே பார்த்திட்டு தானே இருக்கேன்.வசதியான வாழ்க்கைய விட்டுட்டோமோன்னு குழம்பறே இல்லியா. எனக்குத்தெரிஞ்சு நீ இப்பவும் உன்னோட கனவைத்தானே நிறைவேத்தறே, இன்னோருத்தருக்கு கல்வி சொல்லிக்கொடுக்கறது எவ்வளவு மேலானது இல்லியா?"

"அம்மா ப்ளீஸ் நான் ஏன் வந்தேன்னு ரிக்ரட் பண்ணலே ஆனா எது திரும்பி வர இன்ப்ளுயன்ஸ் பண்ணிச்சுன்னு தான் யோசிக்கறேன். ஐ வில் பீ பைன்."

"நல்லது கண்ணா, 28 வருஷமா உன்னை பாக்குறவ சொல்றேன். நீ என்னிக்குமே மத்தவங்க சொல்றத கேப்பேன்னாலும் முடிவு யோசிச்சு என்ன சரின்னு நினைக்கறியோ அதத்தான் செய்வே. உன் மனசுல இங்க வந்து சொல்லிக்கொடுக்கனும்ன்ற எண்ணம் எப்பவுமே வேரூன்றி இருந்ததுன்னு எனக்கு தெரியும். அதை இப்போ நிறைவேற்றி இருக்க. நானோ அப்பாவோ உன்ன எந்த விதத்திலேயும் கம்பல் பண்ணக்கூடாதுன்கிறதுல தெளிவா இருந்தோம்."

"அம்மா நீ இவ்ளோ ஸ்ட்ரைன் பண்ணிக்காதே. நானே இப்படித்தான் இருக்கனும்னு யோசிச்சிட்டிருந்தேன்."

"ஹிம் நீ கவனிச்சியான்னு தெரியலப்பா ஆனா உங்க அப்பா உடம்பு முடியாம இருந்தப்போ, நீ பக்கத்துல இருகேன்னு தெரிஞ்சதும் அவர் முகத்துல ஒரு நிம்மதி வந்தது.எங்களுக்கு இந்த வயசுல என்னப்பா வேணும் பணமா இல்ல என் பசங்க எனக்கு இருக்காங்கன்னு ஒரு திருப்தி. அதுவே ஒரு திடம் தெரியுமா?"

அம்மா பேசப்பேச திரை விலகினார்ப்போல் ஒரு தெளிவு. என் முடிவுகளைக்கொண்டே என்றும் நான் செயல் பட்டிருக்கிறேன். இப்போதைய என் வேலையும் என் தேர்வே. என்றும் ஒட்டாமல் இருந்த மேலை நாட்டில் என் தகுதிகளை வளர்த்துக்கொண்டு என் வழி வந்துவிட்டேன். யெஸ் ஐ டிட் வாட் ஐ ஃபெல்ட் வாஸ் ரைட் அன்ட் இட் வாஸ் ரைட்.காட் பிளஸ்!

புரிதலின் பலனாக அம்மாவைப்பார்த்து ஸ்நேகமாக புன்னகைத்தேன்.

மென்மையாக மயிலிறகைப்போல மீண்டும் ஓர் தலை வருடல். ஆத்மார்த்தமான அன்பின் வெளிப்பாடு !

யுகப்புரட்சி

சூரியன் உதித்து சில நிமிடங்களே முடிந்து காலை பனி விலகாமல் ,இது சென்னை மாநகரம் தானா என்று வியக்கவைக்கும் அந்த ரம்மியமான காலை நேரத்தில்,சென்னையின் முக்கிய சாலையில் சீரான வேகத்தில் சென்று கொண்டிருந்தது அந்த நீல நிற ஆல்டோ கார்.

பித்தனையும் கவிதை என்று பிதற்ற வைக்கும் இந்த அற்புதமான தருணத்தை ரசிக்காமல் ஒரு முக்கிய வேலையாக சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள் ரமணன் ராஜி தம்பதி.

காரின் வேகம் குறைந்து கோபாலபுரத்திற்குள் நுழைந்து சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் திரு.மணிமொழியன் வீட்டின் முன் நின்றது.

"ஏங்க நல்ல விதமா அமைச்சர் கிட்ட பேசி கன்வின்ஸ் பண்ணிடலாம்னு நினைக்கிறீங்களா"

"நம்பிக்கையா இருமா, எங்க ஹாஸ்பிடல் டீனோட நல்ல நண்பர் இவரு.நம்மளோட உழைப்புல முழு நம்பிக்கை வெச்சுத்தான் எங்க டீன் நரசிம்மன் சார் நம்மள இங்க அனுப்பிருக்காரு"

ஒரு மாநில அமைச்சரை பார்க்க மேற்கொள்ளவேண்டிய அனைத்து கட்டுப்பாட்டு விதி முறைகளையும் செய்து முடித்து ஆவலுடன் அவருக்காக காத்துக்கொண்டிருந்தனர்.

அரசியல் என்பதை ஒரு வியாபாரமாக கருதாமல் இருக்கும் ஒரு சில அரசியல்வாதிகளில் திரு.மணிமொழியனும் ஒருவர்.சாதாரண மக்களும் அணுகக்கூடிய பண்பானவர்.

சொன்ன நேரத்திற்கு வீட்டு வரவேற்பரையில் அமர்ந்திருக்கும் ரமணனையும்,ராஜியையும் நோக்கி கரம் குவித்து "வாங்க டாக்டர் ரமணன்.வாங்கம்மா"

"வணக்கம் சார்.உங்களோட பரபரப்பு நிறைந்த நாளில் எங்களை சந்திக்க நேரம் ஒதுக்கினதுக்கு நன்றி சார்"

"அடடே முதல்ல நீங்க என்ன தப்பா நினைக்க கூடாது.நரசிம்மன் சார் உங்களப்பத்தி நிறைய பேசியிருக்காரு.ஒரு மணி நேரத்தை உங்க கூட இந்த விடிய காலையில் செலவழிப்பது பயனுள்ளதாகத்தான இருக்கும்னு எனக்கும் உங்க திறமை மேல நம்பிக்கை இருக்கு டாக்டர்.

மேலும் நீங்க நினைக்கலாம் என்னடா இவன் இதெல்லாம் ஆபீஸ்லயே வெச்சு பேசலாமேன்னு.ஆனா விடியகாலைல தான் நம்மளோட மூளை சுறுசுறுப்பா இயங்கும்.நீங்க சொல்லப்போறதை நான் நல்லா கிரகிக்க வேணும்னா இது தான் சரியான நேரம்னு நெனச்சேன்"

"ரொம்ப சந்தோஷம் சார்.நான் நேரா விஷயத்துக்கு வரேன்.நாம இப்போ பாக்கப்போறது எங்க இருவரோட சில கால ஆராய்ச்சியின் பலன்.கணிணி துறைல நாம நிறைய செய்யறோம்.அதை எப்படி நம்ம மருத்துவ துறைல இன்னும் சிறப்பா பயன்படுத்தலாம்னு நினைக்கும் போது உருவான கான்செப்ட் தான் இந்த ஹெல்த் மானிட்டர்."

"இன்டரெஸ்டிங்.மேல சொல்லுங்க"

ஒரு சின்ன மடிக்கணிணி போன்ற ஒன்றினை காண்பித்து "இது பயன்படுத்தறது ரொம்ப சுலபம்,ஒரு சாதாரண கம்பியூட்டர்ல லாகின் பண்றமாதிரி அவங்க பெயரை முதல்ல செலக்ட் பண்ணனும்.அப்புறம் முதல் தடவைன்னா,அவங்களோட பர்த் சர்டிபிகேட்-ல இருக்கும் நம்பர் கொடுக்கனும்,அதுவே அவங்க வயசு,அட்ரஸ் எல்லா விவரத்தையும் கொடுக்கும்.அதுக்கபுறம் அவங்க சுகர்,பிபி,ஈசிஜி எல்லா விவரத்தையும் இங்க இருக்கும் அதற்கேற்ற, மீட்டர்களில் பதிஞ்சிடனும்.

முக்கியமா அவங்க எந்த ஹாஸ்பிடல் போறாங்களோ அதை செலக்ட் பண்ணிட்டு இந்த அப்டேட் பட்டன் அழுத்திடீங்கன்னா, Web services மூலமா அந்த ஹாஸ்பிடல் டேடாபேஸ்-ல சேவ் ஆகிடும்".

"இதுக்கு எல்லா ஹாஸ்பிடல் விவரமும் திரட்டனும் இல்லியா?"

"இந்த திட்டத்தின் பெரும் பகுதி வெற்றியே அதுல தான் இருக்கு.டாக்டர்கள் எல்லாரும் வெவ்வேறு இடங்களில் வேலை செய்யறாங்க.அவங்க எல்லாரையும் இனைத்து,ஹாஸ்பிடல் எல்லாம் அரசின் நேரடி கட்டுப்பாட்டிலோ,இல்ல அரசு சார்ந்த ஹாஸ்பிடலாவோ இருக்கனும்.இந்த மாதிரி பண்ணா,எல்லா மக்களுக்கும் நல்ல பயன் கிடைக்கும்"

"நீங்க சொல்றது நடைமுறைல வர கொஞ்சம் காலம் ஆகும்.ஆனா எல்லா மாறுதலும் இப்படி தானே தொடங்குது.மேல சொல்லுங்க"

"இப்போ ஒரு ஹாஸ்பிடல் எடுத்துகிட்டீங்கன்னா,எல்லா பேஷன்ட்கும் ஒரு தனி அக்கவுண்ட் வெச்சிருக்கனும்.ஸ்பெஷலிஸ்ட் டாக்டர் வேணுமா இல்ல ஜிபி பொதுமான்னு அவங்க டீடெய்ல்ஸ் பாத்து மானேஜ்மெண்ட் ஆபீஸ்லயே கொடுத்திருவாங்க.இதுனால ஒவ்வொரு டாக்டருக்கும் சரியான அளவில பேஷன்ட்ஸ் இருக்காங்களான்னு தெரிஞ்சிடும்.டாகடர்ஸும் அவங்களுக்குனு இருக்கும் பேஷன்டோட அக்கவுண்ட் போயிட்டு அவங்க ஹிஸ்ட்ரி எல்லாம் பாத்திடுவாங்க"

"இதுனால திரும்ப எல்லா டெஸ்டும் எடுக்கும் கால விரயம், பண விரயம் எல்லாத்தையும் குறைக்கலாம்.இதுல வேற என்ன பயன்?"

"கண்டிப்பா சார்.இன்னும் இருக்கு.டாக்டர்ஸ், பேஷன்ட்ஸ் ட்ரீட்மென்ட் விவரம் எல்லாம் இதுல பதிஞ்சு இருக்கறதுனால,Business Intelligence மூலமா,ஒரு நாளைக்கு எவ்வளவு பேஷன்ட்ஸ் வராங்க,எவ்வளோ நபர்களுக்கு சரியாகுது,எந்த வியாதிகளுக்கு ட்ரீட்மென்ட் Procedures நல்லா இருக்கு இப்படி பல விதமாக ரிப்போர்ட்ஸ் கிடைக்குது.இதை வெச்சு மானேஜ்மெண்டோ,அரசோ முடிவெடுக்கலாம்", சொல்லும்போதே ராஜினியின் குறலில் நம்பிக்கை தெரித்தது.

"அருமை அருமை.இது தான் சிவனும் சக்தியும் சேர்ந்து,சிவசக்தியா ஒரு நல்ல வழி காட்டுவதா!எனக்கு இதை பற்றிய குறிப்பு எல்லாம் கொடுங்க.நேரம் இருக்கும் போது முதலமைச்சர் கிட்ட பேசறேன்.அருமையான திட்டமா தெரியுது"

"ரொம்ப நன்றி சார்,நாங்க சொல்ல வந்தத இவ்வளோ பாசிடிவ்வா நீங்க எடுத்துப்பீங்கன்னு நெனைக்கலே"

"இதுல்ல என்ன இருக்கு ரமணன் சார்,உங்கள மாதிரி நம்ம நாட்டுக்கு ஏதாவது செய்யனும்,மருத்துவத்தை "மா" தவமா செய்பவரும்,உங்களுக்கு ஏற்ற துணையான உங்க மனைவி போன்ற மக்களையும் பாக்கும் போது ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு"

ரமணனுக்கும் ராஜிக்கும் ஒரு யுகப்புரட்சிக்கு வித்திட்ட மகிழ்ச்சியில் மனது குதூகளித்தது.

P.S:
1. இக்கதை சிறில் அலெக்ஸ் அவர்களின் "அறிவியல் சிறுகதை" போட்டிக்காக எழுதியது!

2. இக்கதை ஹெல்த் மானிட்டர் பற்றிய செய்தியின் மேல் என்னுடைய கற்பனை கலந்து எழுதியது!